Posted on by Vanes

Bert Brussen, Europa en Tolerantie?

AVRO VML 27 September

Op vrijdag 27 september 2013 even na vier uur sta ik voor het verkeerslicht in Groningen en hoor ik Jan Mom in @AvroVML Bert Brussen aankondigen: “Straks Bert Brussen over dreigende tolerantiewetten en twitterterreur.” Meteen ben ik alert, hier gaat hij teruggrijpen op het onzinstuk van @Ananninga eerder die week op @GeenStijl waarin ze een lobbystuk bracht alsof het Europese Wetgeving betreft. Een blog dat snel en kundig werd gefileerd door @FlorisPasdeLaban. Daarom twitter ik meteen:

Ik weet niet of Jan Mom mijn tweet heeft gelezen, zal mezelf niet teveel eer toekennen maar hij maakte het Bert tijdens zijn item niet gemakkelijk. Bert schutterde hoorbaar omdat hij niet kan beantwoorden hoe dit stuk in een Europese Wet zou worden omgezet en wanneer erover gestemd zal worden. Voor de duidelijkheid: Het betreffende stuk is een voorstel van een NGO die zich “European Council on Tolerance and Reconciliation” noemt en die sterke Israëlische invloeden kent. Het lobby-stuk is in Oktober 2012 (bijna één jaar geleden) in aanwezigheid van de Voorzitter van het Europees Parlement gepresenteerd. Het is geen EU wet, het is zelfs geen voorstel tot wet en de EU zal er waarschijnlijk nooit over stemmen.

Na afloop wijs ik hier in een drietal tweets nog even fijntjes op:

En tot slot:

Overigens kende ik dit platform over tolerantie ook niet maar het was een kwestie van 5 minuten googelen. Hoeveel werk mag research eigenlijk kosten of gaat de anti-Europa boodschap boven alles en is de echte inhoud van geen belang?

Posted on by Vanes · 2 Comments

Excuses?

Het nieuwe iPCC rapport komt eraan. Het zal een lijvig rapport worden met als belangrijke conclusie dat de aarde minder snel opwarmt dan verwacht. Wel zet de zeespiegelstijging sneller door dan eerder werd verwacht en kunnen we met 95 % zekerheid stellen dat de menselijk handelen de oorzaak is. Dit rapport verschilt van vorige want deze keer hebben sceptici, critici en collega wetenschappers commentaar mogen leveren. Bij ieder commentaar moet worden aangegeven of het terecht is en waarom het wel of niet is gehonoreerd: met reden. Kortom het tegengeluid is gehonoreerd en heeft een stem gekregen.

Nu doe ik een gevaarlijke aanname: niemand buiten de wetenschappers heeft het rapport op dit moment al kunnen lezen. Onduidelijk is hoe de conclusies tot stand zijn gekomen en hoe deze zijn onderbouwd. Wel is zeker dat het proces om tot de conclusies te komen aanzienlijk is verbeterd. Toch twittert @jan_bennink vrolijk het volgende:

Screen Shot 2013-09-27 at 10.01.04 PM

Tsja, dat is nogal voorbarig natuurlijk. Bevooroordeeld kun je rustig stellen. Maar hoe maak je nu een kick-boxer duidelijk wat 95 % zekerheid betekent, nou zo dus:

Nu had ik onlangs al dit stuk  van @JaapkJa gelezen over een uit zijn verband gerukte tweet. Dan denk je, misverstandje. Maar mij overkomt precies hetzelfde. Zonder de context te benoemen retweet @jan_bennink mijn tweet en sleept er achtereenvolgens mijn politieke partij bij en doet een poging om mijn werkgever erbij te slepen. De enige reden daarvoor kan zijn om mij mijn baan te laten verliezen. Dus @jan_bennink vindt het leuk om mensen die het niet met hem eens zijn werkeloos te maken.:

Daarna gaat een Rotterdamse kickbokser die @ZegmaarPeet heet op me los en probeert me te intimideren. Waarbij er vrolijk wordt gedreigd:

Dat maakt me verder niet uit, niet iedereen hoeft het te snappen en je vriendje helpen is lief.  Wel is het grappig om te zien, hoe het ervaren kick-boxers dun door de broek loopt, wanneer een spierloze boekenwurm als ik een tweet plaatst waarin ik met humor (en over smaak valt te twisten) een punt probeer te maken. Hopelijk snappen ze het nu wel: Een dreiging van 95 % moet serieus genomen worden, als onze onze klimaatscepticus @jan_bennink dat doorheeft na deze tweet is er veel bereikt. Maar een excuus voor zijn overdreven reactie en het erbij halen van mijn politieke partij en werkgever is op zijn plaats. Anders is hij gewoon een slecht verliezer.

Posted on by Vanes

Het Referendum is het failliet van de democratie

Ik ben lid van D66. Ik ben tegen het referendum. Het referendum minimaliseert de betrokkenheid van burgers bij het bestuur. Als lid van D66 ben ik voor een vernieuwende democratie waarin burgers echt betrokken worden bij het bestuur in alle lagen. Van straat, wijk, dorp, stad, provincie, regio tot op het niveau van de natie.Het referendum is een instrument om die betrokkenheid effectief de nek om te draaien, zowel voor de winnende als de verliezende partij in een referendum.

Onze democratie

We houden het even simpel. Representatieve democratie werkt als volgt. Eén keer in de vier jaar mag een burger naar de stembus om te stemmen op de partij of persoon (al komt deze vorm in Nederland niet voor) die hem of haar representeert. Vaak selecteren we met het oog op onze portemonnee. Daarom hebben we jarenlang partijen die de hypotheekrenteaftrek in stand hielden gesteund en zitten we nu met een onroerend goed markt die vrijwel stilstaat. Met dank aan onze eigen hebberigheid. Na het stemmen hebben we nauwelijks invloed op wat de gekozen persoon (want het eindigt wel altijd met een persoon, maar het begint met standpunten en soms een visie) gaat doen. Dus kiezen we daarnaast meestal voor iemand die aardig is of lijkt. Dus is Rutte populair, Femke Halsema en Emile Roemer maar niet stugge personen zoals Cohen, Haarsma Buma of Jolanda Sap. Dat is een verstandige strategie want je wil vooral dat degene die je representeert handelt zoals jij zou handelen in een onverwachte situatie. Meestal immers is het centrale thema tijdens een verkiezing binnen een jaar vergeten en dan moet die politicus pas echt doen wat jij wilt. Doet hij dat niet dan stemmen we niet meer op deze persoon. Maurice de Hond registreert dat en concludeert er is een kloof tussen burger en politiek. Die kloof is er niet vanwege de politiek of vanwege de burger. Die kloof is er omdat het politieke systeem verwacht dat de burger zwijgt nadat hij gestemd heeft. Dan is vier jaar de politiek aan zet en kan de kloof weer groeien. Een kloof die tijdelijk smaller wordt door de verkiezingen en die daarna door zoiets doms als een inkomensafhankelijke zorgpremie razendsnel breder wordt.

Die kloof moet gerepareerd! En het referendum is het antwoord?

Vooral sinds Cameron in zijn speech geroepen heeft de EU in een referendum aan de Britse burger voor te willen leggen roepen zelfs conservatief liberalen als Baudet om een referendum. (Waarschijnlijk is de EU het enige onderwerp waarover ze een referendum willen maar dat terzijde). Wat doet een referendum nu precies? Het brengt een complex onderwerp zoals Europa terug tot een Ja, Nee vraag. Het ultieme EU referendum zou zijn: Nederland moet in de EU blijven (Of als Wilders de vraag formuleert: Nederland moet uit de EU). De uitkomst kan dan maar twee kanten op. Eén we blijven in de EU en de significante minderheid die tegen is staat aan de kant. Als we uitgaan van een 60/40 verdeling dan heeft 40 procent van de Nederlanders niet zijn zin gekregen en die moeten zich daar maar bij neerleggen. Het kan ook andersom uitvallen maar ook in dat geval heeft een grote groep Nederlanders kennelijk niets in te brengen. Terwijl tussen die twee uitersten een wereld aan mogelijkheden ligt, zoals de EU beperken tot de markt, de markt plus open grenzen, markt plus open grenzen plus goede samenwerking op het gebied van onderzoek, we doen infrastructuur erbij en de arbeidsmarkt, een federale EU of zelfs het opheffen van de natiestaten en als Europaland verder gaan. Over geen van die nuances heeft de burger zich uit kunnen spreken. Het hele probleem wordt teruggebracht tot ja nee waarbij in het geval van ja de deur voor de politiek wagenwijd openstaat om door te stomen naar een volledig geïntegreerd Europa want het Nederlandse volk heeft zich immers uitgesproken voor de EU. De vraagstelling kan eleganter maar deze vraag wordt geformuleerd door het bestaande democratische proces. We krijgen zeker geen referendum over de vraag van het referendum! In alle gevallen wordt na een referendum een grote minderheid aan de kant gezet, verdwijnt de nuance en heeft de politiek daarna vrij spel om met de uitslag aan de haal te gaan. De burger staat na een referendum over een willekeurig onderwerp net zo hard buiten spel als bij de verkiezingen. Zelfs de burger die ‘gewonnen’ heeft. Op de vraag welke van de nuances die er mogelijk zijn is de beste oplossing voor het gestelde probleem wordt niet door de burger maar door de politiek beslist.

Rituele slacht

Stel we hadden een referendum gehouden over de rituele slacht. Doordat zo’n referendum de groene krachten aan de angst voor islam koppelt zou dit ongetwijfeld geleid hebben tot een verbod op deze slacht.Hadden we daarmee de democratie recht gedaan? Ik denk het niet. Er zouden een aantal religieuze minderheden overblijven die zich, zeker op dit punt, zouden afkeren van de overheid. De rituele slacht zou niet stoppen. Nee die zou doorgaan in stallen op het platteland en in keukentjes in de stad. Gelovigen die opgepakt worden voor het overtreden van de wet worden martelaren en helden. Door het geheimzinnige gedoe van slachtpartijen op achteraf plaatsen neemt het dierenleed per saldo toe. Het resultaat de gewenste wet is er, het gewenste resultaat niet. De oplossing die Bleeker heeft geïmplementeerd, door alle betrokkenen om de tafel te zetten, was veel beter. Tenslotte is er geen rabbi of imam die dierenleed wenst. Er is diep respect voor gods schepping juist bij deze mensen, maar ook voor gods woord. Door de wetten van de gelovigen naast de wens voor minimaal dierenleed te leggen is er een compromis op tafel gekomen. Het overgrote deel van het consumptievlees wordt goed verdoofd geslacht, halal slacht met verdoving is ook mogelijk. Alleen in een aantal bijzondere gevallen is rituele slacht onder controle toegestaan. Het netto effect is minimalisering van het dierenleed. Een referendum krijgt dit niet voor elkaar. De wil van de meerderheid doet geen recht aan een democratische samenleving want het gedraagt zich als een dictatuur. Kortom het bij elkaar brengen van alle partijen die betrokken zijn bij een probleem lijkt een veel beter middel maar kost wel meer tijd. Hierdoor ontstaan wel genuanceerde oplossingen die praktisch uitvoerbaar zijn, breed draagvlak hebben en het beoogde effect zo dicht mogelijk benaderen.

De failliete democratie

Dan is er nog een belangrijk kenmerk van het referendum. Waarom wordt een vraag voorgelegd aan het volk? Omdat de democratie kennelijk niet bij machte is om een antwoord te formuleren. De vertegenwoordigers zo zorgvuldig gekozen bij de verkiezingen geven toe dat ze hun mandaat op dit onderwerp niet aankunnen. Het uitschrijven van een referendum door een regering is een proeve van onbekwaamheid. Het middel dat een referendum is doet zowel onrecht aan de minderheid die verliest, want zij wordt niet gehoord alsook aan de meerderheid die wint. Het lijkt er wel op dat deze wordt gehoord, maar de uitslag geeft de politiek een vrijbrief om veel verder te gaan dan het referendum beoogde. Al is het maar met de dooddoener: we kunnen niet voor alles een referendum uitschrijven. De burger komt niet dichter bij de politiek maar wordt door dit paardenmiddel juist op grotere afstand geplaatst. Na het referendum moet de burger weer zwijgen en kan de politiek haar gang weer gaan. Alleen krijgt nu niet de politiek de schuld bij verkeerde uitvoering maar de meerderheid die het referendum heeft beslist: Het volk heeft gesproken! De kloof tussen burger en politiek die al ingebakken zit in de representatieve democratie wordt door een referendum alleen maar groter.

Het referendum leidt tot dictatuur van de meerderheid, ongenuanceerde oplossingen en geeft de politiek na de uitslag een vrijbrief om met de uitslag aan de haal te gaan. Het is het failliet van de representatieve democratie.

Literatuur: Callon, M., Lascoumes, P., & Barthe, Y. (2011). Acting in an uncertain world: An essay on technical democracy [Agir dans un monde incertain: Essai sur la democracie technique (2001)] (G. Burchell Trans.). Cambridge, Massachusetts: Massachusetts Institute of Technology.

Posted on by Vanes

Het impliciete religieuze argument van Breedveld

Abortus is een beladen kwestie en leent zich niet voor de reactiepanelen op een blog. Dit heb ik al geleerd zolang als ik op het internet actief ben maar ik kan het niet laten om onzorgvuldige en onjuiste opvattingen te bestrijden. Vervolgens gebeurt waar ik al bang voor was, mensen lezen mijn argumenten en vullen zelf in wat er niet staat. Dus word ik voor ongevoelig en wreed versleten. Had ik het andersom beargumenteerd dan was ik als een emotionele softy afgeserveerd. Zo werkt dat op het internet, de nuance is zoek en daardoor floreren de ongenuanceerde meningen. Het besef dat je over complexe ethische kwesties zoals abortus, euthanasie maar ook bijvoorbeeld genetische manipulatie wat langer na moet denken is er niet. Erger de ruimte ontbreekt om dit goed te doen.

Breedveld neemt in zijn blog “Een Nieuwe Baan” een onhoudbaar standpunt in. Hij is voor legalisering van abortus maar vindt niet dat een vrouw recht heeft op abortus, want:

“Ik griezel bij de gedachte dat een persoon een leven wordt ontzegd omdat het even niet uitkomt. Of omdat de buren het niet kunnen handelen. Of omdat papa zijn dochter dan nooit meer wil zien. Vanwege de schande.”

Ervaren debater die hij is moet hij dan bij de reacties de discussie wel gaan framen. Dus roept hij al snel na mijn verwijzing naar een briljant essay van Judith Jarves Thomson en een opmerking van iemand anders over de biologische status van een embryo:

“Ik zeg het nu alvast: ‘klompje cellen’, ‘weegt maar een paar gram’, ‘kan niet zelfstandig in leven blijven’, ‘dan kun je een spermacel ook wel een kind noemen’ en ‘lees dit doorwrochte essay van deze totaal onbekende radicale feminist maar even’ zijn argumenten die totaal geen indruk op me maken.”

Natuurlijk niet omdat deze argumenten niet geldig zijn maar ze passen niet in het frame dat Breedveld neerlegt. Zo kan ik iedere discussie winnen, je kadert het issue zo ver in dat alleen je eigen wereld overblijft en daarin heb je altijd gelijk. Een vorm van argumenteren die veel voorkomt.

Wat er principieel mis is met het argument van Breedveld is dat hij de rechten van het virtuele kind boven de rechten van de zwangere vrouw plaatst. Hij stelt letterlijk “Ik vind dat een kind recht op leven heeft”. Daarmee beweert hij niets anders dan dat een vrouw die een keer onveilig vrijt, pech heeft dat anticonceptie niet werkt of de ergste vorm verkracht wordt geacht wordt dit kind op de wereld te zetten. Het recht van de vrouw op zelfbeschikking is voor hem hieraan ondergeschikt. Denkbeeldig zie ik Breedveld nu al spartelen want natuurlijk mag een verkrachte vrouw abortus, het is toch legaal en daar is hij voor? En van verkrachting snapt iedere botte boer dat abortus dan mogelijk moet zijn. Daar zit precies de onzorgvuldigheid van zijn redenering want daarmee gaat hij ervan uit dat een vrouw die een keer onveilig vrijt automatisch impliciet instemt met het op de wereld zetten het kind van haar partner. En dat is niet zo, het feit dat de vrouw instemt met sex wil helemaal niet zeggen dat ze tevens instemt met het mogelijke resultaat van die daad. Dat is zeker zo bij verkrachting maar dat geldt evengoed voor vrijwillige sex.

Mijn argumentatie over de zelfbeschikking van de vrouw wimpelt hij weg met het “ad hominem” idioot, maar het is uiterst principieel. Het recht op leven, zo fel verdedigd door Breedveld, houdt niet in dat je recht hebt op het lichaam van een ander. Abortus ontneemt de foetus niet het recht op leven maar het recht om gebruik te maken op het lichaam van de zwangere vrouw. Als de foetus dit lichaam niet meer nodig heeft dan is het een individu en heeft het gelijke rechten tegenover de vrouw. Peter zijn preoccupatie met het klompje cellen en het bewustzijn spelen vanuit deze benadering geen enkele rol. De foetus is in eerste instantie een integraal onderdeel van het lichaam van de vrouw en die heeft eenvoudigweg het recht om dat deel te laten verwijderen.  Of zoals ik het op het blog formuleer:

“Een foetus is te gast in het lichaam van de vrouw en kan alleen maar leven dankzij die vrouw. Wanneer een vrouw om wat voor reden dan ook daar geen zin in heeft kan ze een eind maken aan haar gastvrijheid, want het is haar lichaam en ook haar leven”

Breedveld noemt dit argument prietpraat en wil er niet op in gaan. Ik snap wel waarom.

De beslissing ligt bij de vrouw. Natuurlijk speelt op de achtergrond de discussie wanneer de foetus een individu wordt. Je kunt rustig stellen dat in de eerste 10 weken van de zwangerschap het embryo niet meer is dan klompje cellen in de vorm  van een klein mensje, zonder bewustzijn en zonder centraal zenuwstelsel. Maar zoals we hebben gezien wil Breedveld het daar helemaal niet over hebben, hij noemt dit baarlijke nonsens. Want een kind heeft recht op leven. Daarmee schaart hij zich in de lange rij van conservatieve mannen zoals de Paus, Bert Dorenbosch en veel conservatieve Rabbi’s en Imam’s. waaronder ik ook Mariska Orban-de Haas maar schaar. Die stellen ook dat het leven begint bij conceptie. Niet alleen nemen ze daarmee een Middeleeuws standpunt in ze zijn tevens blind voor de objectieve wetenschappelijke realiteit op dit punt. Het is afwachten wanneer Breedveld kleine babypoppetjes door de brievenbus van kamerleden gaat stoppen. De opvatting “Het kind heeft recht op leven” in combinatie met de onwil om over de levensvatbaarheid van een embryo te willen praten is een impliciet religieus argument: de onschendbaarheid van het leven door God/Allah gegeven. Het is laf om dat niet expliciet te benoemen.

Het blog “een nieuwe baan” lijkt onschuldig omdat het in relatie wordt gebracht met de terecht belachelijk acties van de abortusboot in Marokko, die de abortuskwestie meer kwaad dan goed doen. Het gedachtegoed achter dit blog verhult een diep conservatisme, waarin vrouwen op de wereld zijn om kinderen te produceren, vooral geen carrière te maken  en geen zeggenschap meer hebben over hun eigen lichaam. Zeker niet als ze het ook nog aandurven om te genieten van de sex. Wie sex heeft moet kinderen baren, het leven begint bij conceptie en is door God /Allah gegeven en waag het niet om daar als mens een einde aan te maken. Meestal vind ik de meningen van Breedveld prettig tegendraads maar dit blog plaatst hem in fundamentalistisch religieuze hoek: de religie mag hij zelf uitkiezen.

Posted on by Vanes

Reactie op dictatuur der seculiere meerderheid..

In tegenstelling tot eerder berichten heeft Tineke Bennema de reactie wel geplaatst. Daarvoor ook op deze plek excuus. Zie de hele discussie op:

website van Tineke Bennema

Hieronder mijn reactie:

Het vermengen van de interne en externe religieuze beleving leidt in veel discussies tot grote verwarring. Daarom wordt Femke Halsema ook hier weer verkeerd begrepen. Uiteraard mag iemand op religieuze gronden een hoofddoek dragen of een burqaah, dit is geen enkel probleem. Vooral niet wanneer dat gebeurt uit eigen overtuiging en er geen sprake is van dwang. Dit is mijn opvatting. Maar als ik gevraagd word: Moet een vrouw een hoofddoek dragen dan zal ik op basis van mijn eigen overtuiging zeggen dat ik vind van niet. Dat ze de hoofddoek af moet werpen. Ik beantwoord de vraag alsof ik de vrouw in kwestie ben (intern) en daarmee vind ik iets over de motivatie van vrouwen om een hoofddoek te dragen, niet over die vrouwen zelf. Ik treed dus niet in de religieuze vrijheid van anderen maar maak gebruik van mijn eigen vrijheid.

De weigerambtenaar is een vertegenwoordiger van de overheid die ervoor moet zorgen dat er geen discriminatie op basis van ras, geloof of seksuele geaardheid is in onze maatschappij. Het is de taak van de staat om die opvatting in alle geledingen uit te dragen. Een medewerker van de overheid die zich niet kan vinden in dit
uitgangspunt en die meent dat mensen van een bepaalde seksuele geaardheid niet mogen trouwen en dus daaraan ook niet meewerkt moet eenvoudigweg niet voor de overheid gaan werken. Je moet niet in het leger gaan als je geen mensen wilt doden, je moet niet in het ziekenhuis gaan werken als je niet tegen bloed kunt en je moet niet bij de overheid gaan werken als je op enige grond wilt discrimineren. De intolerantie komt niet van de ongelovigen of de homo’s maar van de ambtenaar die weigert het huwelijk te voltrekken.

Je moet de zaken niet omdraaien.

Posted on by Vanes

Review: Ayn Rand ‘Atlas Shrugged’

Ayn Rand is not taken very serious as a philosopher and in reading Atlas Shrugged it is very easy to see that here ontology is not very solid. However for thinkers it is not relevant how they are perceived by other thinkers. (Jesus Christ is also not judged as an excellent philosopher) but by how influential they are. And Ayn Rand must have been very influential since Alan Greenspan is one of her disciples. He was and still is one of the firm believers in laissez faire
capitalism. Since Greenspan was chairman of the Federal Reserve for almost 20 (!) years he had plenty of time to put into practice the ideas of Ayn Rand.

The novel itself is an interesting saga on how (socialistic) political forces are destroying the free capitalist world by introducing new regulations and more government influence on almost every layer of industry. Of course this leads to disaster but somewhere in the Rocky Mountains an idyllic town is built completely in accordance with the mechanisms of free capitalism. Interestingly enough the fighters for free capitalism use both terrorism (by means of piracy) and espionage to fight the outside politic society. Now the socialistic system will in the view of Rand always destabilize and hence destroy itself but this was an interesting sideline in the story.

The book contains a large number of very interesting ideas and observations on the interaction between politics and industry. In my view government should interfere as little as possible with the free market, but with the financial crisis in mind one cannot possible maintain that no regulation whatsoever is required. That is what surprised me most, before the internet bubble in the nineties I can understand that Mr. Greenspan was a firm believer in the ideas of Rand. But even then he should have seen that free markets crash. Not if everyone sticks to adding value in the production process as is the basic principle in Atlas Shrugged. But it is always easy and possible to make money without really adding value and by making believe there is value.
This happened again in the financial crisis 2008 when bankers could not even tell the value of their mortgage portfolios. This precisely why the ideas of Rand will not work, they depend on honest men in a naive and ideal world (where electrical energy is free by the way!)

A is A claims Rand based on Aristotle who is the only philosopher she acknowledges but by now we know that A is not A or to be more precise A can be (A )and (not A). A truth we learned from quantum physics. Take that as the first premise for your ontology and you end up with a solution different from free laissez faire capitalism.

Still in my conclusion this book shows how free laissez faire capitalims can work in an ideal world and also has sharp observations on the relation between government and industry. For me it gave a good insight in the way Rand (and Greenspan) look at the world and it made me understand the ideas behind the policy of the Federal Reserve between 1987 and 2006 a lot better.

Posted on by Vanes · 1 Comment

De Pampergeneratie…

De afkeer van babyboomers is goed te begrijpen. In Amerika was George Bush jr. het prototype van de feestende, zuipende en vreemdgaande babyboomer die na een luizenleventje alsnog de slechtste president van de USA ooit werd. Hier in Nederland symboliseren vooral Agnes Jongerius, Emile Roemer en Geert Wilders (zelf juist geen babyboomers) voor mij deze generatie als ze weer eens stellen dat de AOW leeftijd op 65 jaar moest blijven. Waarmee ze eigenlijk zeggen tegen iedereen beneden de 45; jullie moeten tot je zeventigste doorgaan want wij verdommen het om een jaartje door te werken. Ik sprak laatst een man van 67 die al twaalf jaar niet meer werkte, op zijn 55e met een ‘goede regeling’ uitgetreden, ik mag zeker tot mijn 67e werken,  SP, Geert Wilders, FNV of niet. Het is onvermijdelijk. Het kabinet Rutte, met bijna de jongste premier ooit levert ook al geen verbetering omdat vrijwel de gehele ministersploeg na deze regeerperiode linea-recta met pensioen kan. Terwijl de generatie Rutte in de VVD talent genoeg heeft. De babyboomgeneratie heeft de touwtjes stevig in handen.

Toch heeft al dat geklaag ook wel een keerzijde. Want als je de geschiedenis bekijkt zijn er altijd wel generaties die geluk hebben en generaties die het wat minder treffen. In de vorige eeuw was er een generatie die en de Eerste- en de Tweede Wereldoorlog heeft meegemaakt. Bovendien waren er in die tijd nauwelijks auto’s, was TBC een ongeneeslijke ziekte, net als hart- en vaatziekten die ze nauwelijks kenden (je ging gewoon dood) en palliatieve sedatie stond ook in de kinderschoenen.  Nee dan de huidige twintigers- en dertigers, ze werden geboren en kregen een pamper om. De melkfles werd opgewarmd in de magnetron en als peuter konden ze keurig naar de Teletubbies kijken.  Ze werden naar school gebracht met de auto, kunnen zich niet voorstellen dat er nooit computers of mobieltjes waren. De grootste ramp: het internet ligt eruit of hun telefoontje van Tele2 doet het niet. Nee ook deze pampergeneratie heeft geen klagen en ze profiteren optimaal van de welvaart en de technologie die met name de babyboomgeneratie voor hen ontwikkeld heeft.

Er kunnen zware tijden komen. Als de Euro straks met donderend geraas ineenstort of Iran of Noord-Korea gooit een atoombom dan kan de huidige jonge generatie de mouwen opstropen om het allemaal weer op te bouwen.  Het valt te hopen dat ze daar sterk genoeg voor zijn want aan tegenslag is de pampergeneratie niet gewend.

Ik geef eerlijk toe, binnen onze maatschappij is solidariteit tussen generaties op dit moment harder nodig dan solidariteit  tussen arm en rijk. Maar toch vergelijk ik het conflict dat de pampergeneratie met de babyboomgeneratie heeft als een zwaarlijvig jongetje dat bij zijn vader om een ijsje zeurt

Posted on by Vanes

Hufters zijn het!!

Hufter (Van Dale) : ‘iemand die aan de galg hoort’ (van ‘huchten = hangen);
onbehouwen persoon; synoniemen: boerenkaffer, kinkel, lomperik, pummel; schoft.’

In 1 korte tweet had ik het huftermanifest al snel gekarakteriseerd: het rammelt aan alle kanten, geen logica, verwart wetenschap met hufterigheid en.. het is een fatsoenlijk stuk! Vooral dat laatste valt meteen op, voor een een stuk op geenstijl is het een buitengewoon fatsoenlijk stuk. Vorm en inhoud zijn in dit geval geen geheel.

Nu moet ik natuurlijk erg oppassen met dit manifest want het zal wel ironisch bedoeld zijn en dan loop ik het risico om er volledig naast te zitten met mijn commentaar. Het moet dus wel ironie zijn dat in een poging om hufterigheid in een historisch perspectief te plaatsen  de schrijver wetenschappers als Copernicus, Columbus en Darwin opvoert als hufters. Omdat zij wetenschappelijke theorieën verdedigden tegenover het machtige Christelijke geloof. In de huidige tijd vinden deze dappere geleerden hun evenknie in een persoon als Richard Dawkins, die onlangs bij het bezoek van de paus aan Engeland nog een prachtige toespraak hield. Een emotioneel, heftig, eloquent en op feiten gebaseerd verhaal, zo hebben Copernicus, Columbus en Darwin zich ook altijd geweerd van hufterigheid is hier geen sprake. Bij historische hufters denk ik aan Caligula, Dzjengis Kahn, Stalin en vooruit op verzoek een Godwin: Hitler maar niet aan wetenschappers en ontdekkingsreizigers.

De ironie wordt verder doorgevoerd als ‘de redactie’ ons uit gaat leggen waar die hufters nu eigenlijk voor staan. Ineens ontstaan er dan referenties naar de hippietijd. Ik heb echt drie keer moeten lezen voordat ik het kon geloven want ik citeer: “Verhuftering is The Beatles oprichten en haar tot over de oren laten groeien. Verhuftering is de minirok uitvinden. Verhuftering is baas zijn in eigen onderbuik. Verhuftering is zeggen wat je vindt omdat je leeft in een land waarin dat kan en mag. Verhuftering is je niets aan trekken van de kritiek of de complimenten van anderen. Verhuftering is een roadtrip door het land van onbegrensde mogelijkheden.”

De generatie van “love en peace” van “tolerantie ten opzichte van alles wat verboden was, drugs, drank, homoseksualiteit, de samensmelting van de rassen als hoogste ideaal” dient als inspiratiebron voor onze hedendaagse hufters. En als muzikale voorbeeld nemen we dan de Beatles, dat brave popbandje uit Liverpool waarvan de enige levende voorman Paul McCartney een idealistische veganist is die sombere klassieke muziek schrijft. Had dan minstens de Rolling Stones, the Who of nog beter the Sex Pistols (da’s mijn generatie) gekozen als je het toch over muzikale hufters hebt. De zichzelf tot babyboom basher benoemde redactie vindt dus inspiratie in de babyboom generatie de Founding Fathers van de verzorgingsstaat. Misschien is deze ommekeer te danken aan onze nieuwe regering die volzit met babyboomers die zich aan het einde van hun carrière nog wensen te verzekeren van een ministerpensioen en wat commissariaten. Een regering die perfect in staat lijkt om de door de babyboomers zo zorgvuldig opgebouwde verzorgingsstaat tot de grond toe af te breken. De uitkeringen zullen lager worden, het pensioenstelsel wordt onderuit gehaald door het overnemen van een zwak AOW akkoord en de zorgsector wordt door structurele onderfinanciering ondermijnd. Een regering waar onze hufters toch stiekem wel bewondering voor hebben omdat ze de Wilders agenda overnemen, linkse hobby’s frustreren en  hun best doen om natuur & milieu om zeep te helpen.

Ondertussen werken onze hufters er hard aan om in het centrum van de macht te komen. De best gelezen krant van Nederland, het blog geenstijl, hebben ze al. Een hufter heeft geen behoefte aan feiten en onderbouwde opinies en wil vooral niets weten van de achtergronden van het nieuws. Ze hebben hun eigen TROS opgericht en ook hun eerste aanstormende politicus zit klaar. Deze laatste vond het nodig om deze letterlijk misselijkmakende webpage aan Femke Halsema te twitteren. En nu niet gaan zeggen dit gaat te ver hufters! Wie hufterigheid zaait zal klootzakken oogsten. Dit is een direct gevolg van jullie pleidooi voor hufterigheid.

Als de babyboomgeneratie zijn laatste adem uitblaast ligt de verzorgingsstaat op de schroothoop en als het laatste lid van de huftergeneratie het tijdige voor het eeuwige verwisselt dan staat het water tot aan Utrecht, is Frankrijk een woestijn en is onze wereld onleefbaar geworden. Want één ding staat vast overde schrijvers van het huftermanifest en hun aanhang: Hufters zijn het!!

Posted on by Vanes · 2 Comments

Godsdienstvrijheid of godsdienstdwang?

Nederland heeft een joods-christelijke-humanistische traditie, vreemd genoeg wordt vooral dat laatste vaak vergeten maar Erasmus was toch echt een Nederlander en terwijl de Europese grondwet dit wel erkent in haar preambule wordt dit in Nederland het liefst verzwegen. Wie in Nederland wil komen leven moet zich dan ook schikken naar deze traditie, de multiculturele samenleving is onzin. In grote immigratielanden zoals de VS, Australie en vroeger ook Canada kun je zien dat integratie alleen lukt als de nieuwkomers zich in hoofdlijnen schikken naar de dominante stroming. In een liberale samenleving blijft er altijd veel ruimte voor individuele opvattingen maar in de openbare ruimte en ook bij de overheid respecteert men de opvattingen die in de samenleving zijn afgesproken.

Voor Nederland betekent dit bijvoorbeeld dat vrouwen en mannen gelijke rechten hebben, dat homo’s gelijke rechten hebben en dat abortus en euthanasie onder bepaalde stringente voorwaarden zijn toegestaan. Zonder dat iemand die het niet wil aan abortus of laat staan euthanasie moet ondergaan. Zo werkt dat en naar die opvattingen moeten alle levensovertuigingen zich schikken. Halsema heeft in haar toespraak over geloofsvrijheid enorm veel woorden nodig om dit elementaire recht te verdedigen en ze doet net alsof ze hier iets nieuws verkondigt. Misschien is dit vanuit de oude opvatting over de multiculturele samenleving voor Groen Links een dramatische nieuwe opvatting voor mij is dit een vanzelfsprekendheid.

Het is me om die reden ook een gruwel dat het kabinet Rutte-Verhagen reeds verworven vrijheden zoals openstelling van winkels op zondag en stamcelonderzoek laat inperken door de stille gedoogsteun van de SGP. Niet alleen omdat het zeker voor de VVD een weinig liberaal standpunt is maar vooral en dat is veel erger omdat men hier het fundamentalistische christendom bevoordeelt ten opzichte van de even fundamentalistische islam. De overheid kiest partij.

De overheid moet pal staan voor de waarden van de Nederlandse samenleving. Halsema begeeft zich op glad eis als ze euthanasie als voorbeeld neemt want ze stelt dat iemand die euthanasie afwijst zich ook beschermd mag weten tegen de praktijk van euthanasie, vanzelf. Maar wat als we euthanasie nu eens vervangen door vaccinatie? Mag iemand met bezwaren tegen vaccinatie zichzelf daarvan vrijwaren? Uiteraard! Maar geldt hetzelfde voor de kinderen van iemand met bezwaren tegen vaccinatie? Moeten kinderen gevaar lopen omdat de ouders de overtuiging hebben dat vaccinatie tegen de wil van God of Allah is?

Terecht is Halsema tegen wat ze noemt ‘gewetensdwang’. Tegelijk pleit ze voor het recht op bijzonder onderwijs. Dus kinderen mogen rustig onder de ‘gewetensdwang’ van hun ouders opgevoed worden en de staat betaalt daar gewoon aan mee? Het moedige meisje van 13 met een hoofddoekje die zich af wil keren van haar culturele achtergrond had nooit op dat punt mogen belanden. Ze zou zo rond de kiesgerechtigde leeftijd als vrij individu de keuze moeten hebben welke levensovertuiging het best bij haar past. Ze zou niet al 13 jaar geïndoctrineerd moeten zijn met de opvatting dat vrouwen hun haren niet mogen laten zien, dat homo’s niet deugen dat god de wereld in 6 dagen geschapen heeft. Het is de taak van de overheid om ieder individu in onze maatschappij de kans te geven zich in volledige vrijheid te ontplooien, zonder dwang. Dit geldt voor zowel immigranten als pasgeborenen. Een garantie die de overheid alleen kan bieden als ze haar eigen normen en waarden respecteert.

Posted on by Vanes · 3 Comments

De vrijheid van meningsuiting is een wapen

Vrijheid van meningsuiting is niks nieuws, het is waarschijnlijk in de Atheense democratie ontstaan. De wikipedia vermeldt dat de eerste keer dat de vrijheid van meningsuiting formeel is uitgeroepen door kalief Umar in de zevende eeuw, een moslim dus. Het begrip stond vervolgens model voor de academische vrijheid in Europa. Dat is misschien even wennen voor Geert Wilders.

Publicisten en journalisten op internet en twitter die hun mond vol hebben over de vrijheid te mogen zeggen wat ze denken zijn niet zulke radicale vernieuwers als ze wellicht denken. Het principe is al eeuwenoud en ligt verankerd in de Universele Rechten van de Mens (artikel 19). De discussie gaat erover of het een absolute vrijheid is, voorstander van deze opvatting menen dat tornen aan de de vrijheid van meningsuiting zal eindigen in censuur. Maar bij iedere meningsuiting maak je bewust of onbewust een waarde afweging: realistisch gesproken is elke uiting in elke maatschappij onderhevig aan enige vorm van inperking: een verbod op kinderporno zal niemand bestrijden.

Het grootste verschil is dat internet een mondiaal publiek de mogelijkheid biedt een mening te publiceren. Hierdoor kunnen de uitingen vaak directer, groffer en zelfs emotioneel zijn. Zo wordt een ‘tweet’ eerst gelezen door de volgers en kan vervolgens via retweets bij iedereen terechtkomen. Ook kan een tweet worden overgenomen door een website wat weer tot hele andere problemen kan leiden. Kortgezegd internet heeft vrijheid van meningsuiting genivelleerd. Moest je een eeuw geleden een aristocraat, een schrijver of journalist zijn om je mening verder te krijgen dan je eigen gemeenschap nu kan iedere idioot met een iphone zijn mening de wereld inslingeren. Waar deze zelfde mening in de meeste gevallen genegeerd wordt maar ook kan doordringen tot het brede publiek.

De verruwing in de openbare meningsuiting heeft een aantal negatieve effecten. Er zullen meer mensen onnodig gekwetst worden door de manier waarop bepaalde meningen worden geuit. Je kunt bijvoorbeeld zeggen “de islam heeft zich niet aangepast aan de eisen van de 21e eeuw” maar je kan ook zeggen “de islam is een achterlijke godsdienst”. Beide uitingen hebben dezelfde achtergrond, vertegenwoordigen dezelfde mening. De tweede manier is duidelijk kwetsend, onder de gordel zo te zeggen. Dit is ook een kenmerk van populaire twitteraars en bloggers, ze geven niet alleen een mening maar doen dit vaak op onnodig harde wijze. Nadeel hiervan is dat er geen dialoog zal ontstaan maar daarin zijn ze niet geïnteresseerd. Ze willen enkel hun mening, zo ongenuanceerd mogelijk de wereld in schreeuwen. De groepen die door deze opmerkingen gekwetst worden zijn veelal niet in staat om zich te verdedigen en zij die dit wel kunnen worden geblokt. Het risico van deze schreeuwers is niet alleen het ontbreken van een dialoog maar ook dat er stemmen op zullen komen die deze groepen gaan verdedigen door wetgeving. Zo snoeren ze uiteindelijk zichzelf de mond.

Een ander nadeel van dit schreeuwen is dat het wapen wat de vrijheid van meningsuiting was, effect verliest. We raken zo gewend aan die stortvloed van ruw en onzorgvuldig geformuleerde meningen dat ze niet meer gehoord zullen worden. Als de wet ze niet verbiedt dan zullen ze vanzelf ten onder gaan in het gekrakeel dat internet heet. Hoe we meningen die ertoe doen hoorbaar moeten maken zou ik niet weten, een opiniestuk is vaak al te lang, een blog mag niet meer dan 1500 woorden hebben, een tweet slechts 140 karakters. Zo staat iedereen schreeuwend tegenover elkaar zonder verder te komen. Ook dit is een bedreiging voor onze democratie want als niemand meer luistert ligt de weg naar geweld open, dan snijden we elkaar de keel af in plaats van dit te twitteren.

Deze verruwing valt binnen de vrijheid van meningsuiting en de enige manier om dit tegen te gaan is door zelf als internetgebruiker niet mee te gaan in deze woordinflatie. Het legt een zware last op met name de professionele schrijvers en publicisten om pakkend en origineel te formuleren zonder mee te doen aan het schreeuwen. Terug naar een beschaafd publiek debat waarin de scherp geformuleerde mening weer een wapen is dat wordt gehoord.